887 kilometrekarelik bir alanı kaplayan Çan İlçesinin toprakları genellikle engebelidir. Güneybatı bölümünde ilçenin en büyük yükseltisi Ağı Dağı (983 m.), Yangılık Tepesi (737 m.), Güneydoğuda Düzpirem Tepesi (523 m.), Doğuda Asmalı Tepesi (516 m.), Erenler Tepesi (424 m.), Kuzeybatıdaki Karadağ da Azap Tepesi (749 m.) en önemli yükseltileridir.
En çukur yeri ise Kocabaş Çayı (Tarihteki adı GRANİKOS)'nın Biga İlçesi topraklarına geçtiği yerdir. Ovalar, su kenarlarında ve tepeler arasındadır. Karakoca Ovası, Bahadırlı Ovası, Helvacı Ovası en önemli ovalarıdır. İlçenin belli başlı tek akarsuyu vardır. Tarihi adı Granikos olan Kocabaş Çayı 90 km. uzunluğundadır. Bu çay İlçenin güney kısmındaki dağlık bölümde olan Türkmen Deresi'nden doğar. Çan-Biga İlçelerinin topraklarını sulayarak Karabiga'dan Marmara Denizi'ne dökülür. Gölcük Deresi, Dereoba Deresi, Kaz Dere, İnceçay Deresi, Yuvalar Deresi, Soğuksu (Altıkulaç) Deresi önemli kollarıdır.

İlçede genellikle Akdeniz İklimi ile Karadeniz İklimi arasında geçiş iklimi hakimdir.

Çan’da turizm memleketimiz turizmine paralel olarak gelişmemiştir. Denizden ayrı olması, önemli tarihi eserlerinin bulunmaması, turizmin gelişmesini engellemektedir. Yalnız ilçe merkezinde ve köylerindeki kaplıcalar yaz mevsiminde iç turizmi canlandırır.

İlçe, mesire yeri ve parklar yönünden büyük bir zenginliğe sahiptir. İlçe merkezindeki Menderes Parkı, Atatürk Dinlenme Parkı, 23 Eylül Kurtuluş Parkı, Aşıklar Orman Dinlenme Parkı ilçeye görünüş ve canlılık verir.

Halkın hafta sonlarında dinlenmek ve eğlenmek için gittiği Hacılar Çınarlığı, Kestane Çeşmesi, Tepeköy Çamlığı, Kanlı Dere, Değirmen Dere, Semedeli Göleti, Çomaklı Köyü Orman Mesire yerleri ve piknik yerleridir.

Semedeli Göleti ve Koyun Yeri Göletleri yaz mevsiminde çevre halkının balık tutarak piknik yaparak dinlendiği, vakit geçirdiği yerlerdir.

Yöre halkının olduğu kadar, komşu il ve ilçelerinin de rağbet ettiği kaplıcalar yaz mevsiminde yöreye canlılık getirir.